Je bent momenteel hier: MS-zone > Blog

Blog

Elke maand komt hier een andere blog.


Blog van deze maand: Ze zeggen veel... (Marijke Jongeren)

Ze zeggen veel...
28 augustus 2012 13:23
 

Maar uiteindelijk moet je zelf bepalen wat je kan en niet kan en wat je moet en niet moet doen.   Dat is de belangrijkste les die ik geleerd heb, sinds ik mijn diagnose kreeg een aantal jaren geleden. 

Dat inzicht kwam wel niet van de ene dag op de andere.  Na mij diagnose had ik een heel jaar waarin nóg meer op stap ging, en nóg meer ging werken dan ervoor.  Want, zei ik tegen mezelf, ‘het gaat me niet klein krijgen’.   Na verloop van tijd botste ik natuurlijk tegen een muur, het was echt wel een tijdje teveel van het goeie geweest.   Dimmen was de boodschap…  

Jammer genoeg heb ik toen toch een heel aantal maanden nodig gehad om er terug bovenop te geraken (slapen – eten – slapen – eten - …). Dat gezapig leventje, waar ik op dat moment zo een nood aan had, begon stilaan ook een gewoonte te worden.  Elke dag uitslapen en niet gaan werken leek op dat moment zeer aantrekkelijk. 

Maar ik heb het toch niet lang vol gehouden…. Ik ben niet de persoon om thuis te zitten, zo bleek (mijn vrienden waren hierover minder verrast dan ik!).  Een overgang van medicatie van Rebif naar Copaxone had me daarnaast ook van de grootste bijwerking (de koorts!) verlost, waardoor ik een stabieler (maar laag) energieniveau had, en het dus gemakkelijker werd om mijn grenzen te leren kennen en af te tasten

Dus: na een pauze van een 6 tal maanden, ben ik terug aan het werk gegaan.  En dan zelfs nog voltijds!  Er zijn genoeg mensen die me ofwel voor gek verklaarden, ofwel me met een bang hart veel succes wensten.  Maar ik voel dat ik het kan.  En al de rest mag op zijn kop gaan staan. 

Het enige wat ik echt heel jammer blijf vinden, is dat ik nog te vaak ‘nee’ moet zeggen tegen leuke avonden op café of leuke feestjes met vrienden.   Gelukkig kan ik dat dan vervangen door vrienden uit te nodigen bij mij thuis voor een etentje.   En soms, weiger ik 'nee' te zeggen en laat ik me gaan :-) (de boog kan niet altijd gespannen staan!).  

Voorlopig gaat alles dus goed, ik ben tevreden met hoe ik alles eindelijk min of meer onder controle heb gekregen.  Maar het kan altijd beter, dus ik blijf bijschaven.   En controle hebben, blijkt ook veel te maken te hebben met 'loslaten'.   Hoe dat precies in zijn werk gaat, ben ik nog niet precies uit, maar dat weet ik vast wel te vertellen in een volgende post.

Ik ben dan een mega controle-freak, dat is duidelijk.   Naar het schijnt is dat ook iets wat veel
MS-patiënten gemeen hebben…

 

Marijke

Voor alle informatie

Mail ons: secretariaat@ms-vlaanderen.be
of bel op 011 80 89 80

Secretariaat MS-Liga Vlaanderen vzw
Boemerangstraat 4
3900 Overpelt

Word lid van de MS-liga

Word lid van de MS-liga en geniet van volgende voordelen:

  • een gratis sociale dienstverlening
  • de mogelijkheid tot het verkrijgen van leningen en financiële steun
  • deelname aan diverse activiteiten
Meer weten?